لغت نامه دهخدا
مفت بری. [ م ُ ب َ ] ( حامص مرکب ) کار آدم مفت بر و متقلب در قمار، عده ای هستند که کارشان یافتن اشخاص ساده لوح و مفت بردن پول آنهاست و ایشان را مفت بر و عملشان را مفت بری نامند. ( فرهنگ لغات عامیانه جمالزاده ). صفت آنکه در قمار پولی همراه ندارد و بازی کند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به مفت بر شود.
