عبدالله فرزند رسول خدا

[ویکی شیعه] عبدالله پسر حضرت محمد(ص) و خدیجه است. اکثر منابع تولد او را پس از بعثت دانسته اند و گفته شده است او را طیب و طاهر لقب دادند؛ زیرا پس از نزول وحی و در زمان اسلام متولد شد. (برخی به اشتباه، طیب و طاهر را نام دو تن از پسران پیامبر دانسته اند). عبدالله در کودکی در مکه از دنیا رفت. نقل دیگری نیز وجود دارد که تولد و درگذشت او را قبل از بعثت ذکر کرده است.
نقل شده است وقتی او درگذشت، عاص بن وائل گفت: محمد اَبْتَر (بی اولاد، بی عقبه) است و هیچ فرزند پسری از او زنده نمی ماند. در این زمان، سوره کوثر و آیه «إِنَّ شانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَر؛ یقیناً دشمن تو خود بی نسل و تبار است». نازل شد.
در کتاب کافی آمده است: پس از درگذشت عبدالله، پیامبر به خدیجه که می گریست، فرمود:

💡 سید نعمت‌الله فرزند عبدالله فرزند محمد فرزند حسین فرزند احمد فرزند محمود فرزند غیاث الدین فرزند مجدالدین فرزند نورالدین فرزند سعدالله فرزند عیسی فرزند موسی فرزند عبدالله فرزند موسی الکاظم. در سال ۱۰۵۰ ه‍.ق در قریه صباغیه از قراء جزایر متولد شد.

💡 اوحدالدین عبدالله فرزند ضیاءالدین مسعود در سال ۶۱۳ هجری در روستای بلیان در ۶ کیلومتری شهر کازرون زاده شد. جد پدری او، ابوعلی دقاق، صوفی اهل خراسان بود.