صواب گفتن
عبارت صواب گفتن ترکیبی است مرکب که به معنای صحیح و درست گفتن یا بیان حقیقت و واقعیت بدون اشتباه یا خطا است. وقتی گفته میشود کسی صواب گفته، یعنی حرفی زده که کاملاً مطابق با واقعیت، حقیقت یا واقعبینی است و سخنش از نظر درستی و صحت، قابل قبول و بدون نقص است.
در این عبارت، «صواب» به معنای درست، دقیق، و مطابق با حقیقت است و «گفتن» به معنای بیان کردن یا صحبت کردن است. بنابراین، «صواب گفتن» یعنی بیان کردن چیزی به شیوهای که خطا، اشتباه یا کژی در آن نباشد؛ یعنی گفتن حقیقت به صورت کامل و بدون انحراف.
همچنین «صواب گفتن» میتواند به معنای تسدید و اصابه نیز باشد؛ یعنی حرفی که زده میشود به هدف صحیح خورده و درست و بجا است. این اصطلاح در مقابل «خطا گفتن» یا «اشتباه گفتن» قرار میگیرد و نشاندهنده دقت و صحت کلام است.
مترادفها
درست گفتن، حق گفتن، راست گفتن
متضادها
خطا گفتن، اشتباه گفتن
لغت نامه دهخدا
صواب گفتن. [ ص َ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) درست گفتن. صحیح گفتن. بواقع گفتن. بحقیقت گفتن. تسدید. اصابة. مقابل خطا گفتن:
بنطق آدمی بهتر است از دواب
دواب از تو به گر نگوئی صواب.سعدی.رجوع بصواب و صوابگوی شود.
فرهنگ فارسی
درست گفتن
جمله سازی با صواب گفتن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تا نیک ندانی که سخن عین صواب است باید که به گفتن دهن از هم نگشایی