شاخ بر شاخ زدن

شاخ بر شاخ زدن. [ب َ زَ دَ ] ( مص مرکب ) بر شاخ و برگ چیزی افزودن و فروع پی در پی بر یک اصل مترتب کردن. ( مقدمه التفهیم چ جلال همائی ص قسح ): کی باز گردند از چیزی که عمر بدان بگذاشتند و کتابها پر کردند از حکمهای سه گانی بر آن و شاخ بر شاخ زدن. ( التفهیم ص 400 ).

💡 شکوفه بهر تماشای باغ عارض دوست سر از دریچه ی چوبین شاخ بر می کرد

💡 میوه چون پخته شود شاخ بر او زندان است سر منصور به آرامگه دار چه کرد؟

💡 وان قطرهٔ باران که فرود آید از شاخ بر تازه بنفشه، نه به تعجیل به ادرار

💡 رُخ باغ بُد زابر شسته به نم فشانان ز گل شاخ بر سر درم

💡 کنون در جامهٔ سبزست هر شاخ بر آن صورت که در فردوس حوراست

💡 نومید مباش ای سیف از بوی گل وصلش در باغ امید آخر هر شاخ بری دارد