رخصت نمودن

رخصت نمودن. [ رُ ص َ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) اجازه دادن. اذن دادن. دستوری دادن. || مرخص کردن: خان فتح نشان گوش و بینی آنها بریده رخصت نمود. ( تاریخ گلستانه ). و رجوع به رخصت کردن شود.

اجازه دادن اذن دادن دستوری دادن

💡 آن حضرت فرمود كه: (او غايب خواهد شد تا نبينند او را و زمانى پيش آيد امّت را كهنماند از اسلام مگر اسم اسلام و از قرآن الاّ اسم قرآن ! در آن هنگام رخصت دهد خداوندتعالى او را به خروج نمودن.)