حسین قصه خوان اصفهانی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حسین قصه خوان اصفهانی، شاعر ادیب و سخنور قرن دهم هجری در اصفهان می باشد.
کمال الدّین حسین قصّه خوان، شاعر ادیب و سخنور قرن دهم هجری. بنا به نقل خودش از نوادگان کمال الدّین غیاث فارسی بوده، امّا در اصفهان متولّد شده و علم و ادب آموخته است. مدّت بیست سال مصاحب سام میرزا صفوی (برادر شاه طهماسب) و هشت سال دیگر مصاحب شاه طهماسب بوده است. در اواخر عمر بر اثر افراط در مصرف افیون تفاوت فاحش در صورت و سیرت او پیدا شده بود، گوئی مسخ شده بود یا روح او را در قالب دیگری آورده بودند. عاقبت در سال ۹۴۲ق فوت شد. در جوانی گاهی شعر می گفت. این شعر از اوست: ای خوش آن ساعت که در کوی تو منزل داشتم ••••• صد مراد از دیدن روی تو حاصل داشتمداشتم در دل ز عشقت آتشی پنهان چو شمع ••••• بر زبان آوردم آخر آنچه در دل داشتم
صفوی، سام میرزا، تذکره تحفه سامی، ص۱۳۸-۱۳۹.
۱. ↑ صفوی، سام میرزا، تذکره تحفه سامی، ص۱۳۸-۱۳۹.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۸۰۸.
...
جمله سازی با حسین قصه خوان اصفهانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 قصه ها پردازد و مژگان نویسد قصه هاش بررخ من هر که آن را دید گردد قصه خوان
💡 باش هم کم گوهم بسیار دان نه که نادان باشی وهی قصه خوان
💡 حسین قصه خوان اصفهانی با بیان داستان‌های قدیمی و جذاب، توانست فرهنگ عامه و میراث شفاهی مردم اصفهان را حفظ کند.
💡 بسیاری از محققان فرهنگ عامه، زندگی و سبک روایتگری حسین قصه خوان اصفهانی را به عنوان یک نمونه مهم مطالعه کرده‌اند.
💡 شنیدن داستان‌های ساخته شده توسط حسین قصه خوان اصفهانی برای کودکان و بزرگسالان در گذشته اصفهان بسیار لذت‌بخش و هیجان‌انگیز بود.
