جان بجان افرین

( جان بجان آفرین ••• ) جان بجان آفرین تسلیم کردن. [ ب ِ ف َ ت َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) مردن. فوت کردن. درگذشتن از دنیا. متوفی شدن.

💡 دل بدلبر دادم و دلبر بسی بهتر ز دل جان بجانان دادم و جانان بسی خوشتر ز جان

💡 گر بصورت جان بجانان میدهیم هم بمعنی مرده را جان میدهیم

💡 در درون جان بجانان راه یافت این کمال از شوق الااللّه یافت

💡 چه کند دِگر جهانرا چو رسید جان بجانان چو رسید جان بجانان بجهان چه کار دارد

💡 بهر آن جان جهان دادم جهانی جان بجان جان چو دادم در رهش جان بیشمار امد بدست

💡 طاقت هجران نداری اینت خوش جان بجانان میسپاری اینت خوش