توانگر کردن

توانگر کردن. [ ت ُ / ت َ گ َ ک َ دَ] ( مص مرکب ) نیرومند کردن. توانا کردن:
به دانش روان را توانگر کنید
خرد را همان بر سر افسر کنید.فردوسی.به داد و دهش دل توانگر کنید
از آزادگی بر سر افسر کنید.فردوسی. || بی نیاز کردن. غنی کردن:
قناعت توانگر کند مرد را
خبر کن حریص جهانگرد را.( بوستان ).

نیرومند کردن. دانا کردن

💡 و گفته اند صبر کردن خدایرا توانگری بود و صبر کردن بخدای بقا بود و صبر کردن اندر خدای، بلا بود و صبر کردن با خدای، وفا بود و صبر کردن از خدای جفا، واندرین معنی گفته اند

💡 باری این توانگر گفت درویش را که: چرا خدمت نکنی تا از مشقت کار کردن برهی؟

💡 کسی که دولت فقرش دهند می داند که در قلندری آمد توانگری کردن

💡 عبداللّه مبارک گوید بر توانگران تکبّر کردن و مر درویشان را متواضع بودن از تواضع بود.

💡 نمی‌داند که مال از بذل کردن می‌شود افزون توانگر دربه‌در زان از پی سائل نمی‌گردد