تاوه گر

تاوه گر. [ وَ / وِ گ َ ] ( ص مرکب ) کسی که تاوه سازد. قلاّء. ( مهذب الاسماء ) ( ملخص اللغات حسن خطیب ).

کسیکه تاوه سازد قلائ.

💡 تپه مزرعه تاوه دشت ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای گزگیر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۱۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 تپه مزرعه تاوه دشت مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای گزگیر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۱۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 به این صورت که وقتی ساج یا تاوه داغ شد با لایه نازکی از خمیر سطح تابه را می‌پوشانند، سپس بر روی آن تخم مرغ و پنیر می‌مالند، وقتی خمیر برشته شد مقداری روغن، مهیاوه و روی آن می‌پاشند

💡 پوشش‌های طاقی و بسیار زیبا و دلفریب آجری در حالت طاق گنبدی، طاق عرقچین، طاق گنبد، طاق کته، پوش طاقهای پا تو پا طاقهای چهار بخشی، طاقهای چهار گرده پوش، طاقهای چهار ترکی، طاقهای شمسه‌ای، هندسی طاق، تویزه طاق، کجاوه طاق تاوه و بسیاری دیگر با به‌کارگیری انواع نقوش آجری و گلچین‌های زیبا عظمتی از هنر آجرکاری این دوره متجلی شده است.