الکتروسرامیک ها

{electroceramics} [سرامیک] انواع سرامیک های دارای کاربرد الکتریکی یا الکترونیکی

💡 الکتروسرامیک‌ها (Electro ceramics) دسته‌ای از سرامیک‌های پیشرفته هستند که همگام با رشد و پیشرفت تکنولوژی، توسعه یافته‌اند و به لحاظ اهمیت بعد از نیمه هادی‌ها در جایگاه دوم قرار دارد. سرامیک‌های سنتی به واسطه خواص حرارتی و مکانیکی خود مورد توجه قرار می‌گرفتند ولی به تدریج خواص الکتریکی، نوری و مغناطیسی سرامیک‌ها در بسیاری از صنایع مانند مخابرات، تبدیل و ذخیره انرژی و الکترونیک و خودرو مورد توجه قرار گرفت و منجر به توسعه الکتروسرامیک‌ها شد. اگرچه در نیمه اول قرن بیستم، مشخصه اصلی سرامیک‌ها در کاربردهای الکتریکی، پایداری شیمیایی و مقاومت الکتریکی بالا بود و واضح بود که گستره خواص ان‌ها بسیار وسیع است. در طول تاریخ تحولات در الکترو سرامیک باعث رشد فناوری‌های جدید شده‌است. مانند: مواد فروالکتریک، خازن دی الکتریک بالا، خاطرات غیر فرار، فریت،الکترولیت جامد، سونار، اکسیدهای نیمه هادی

💡 دانشکده مهندسی و علم مواد در سال ۱۳۸۶ تأسیس شد و در سال ۱۳۸۸ با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد مواد گرایش الکتروسرامیک فعالیت خود را آغاز نمود. تعداد اعضای هیئت علمی دانشکده ۶ نفر شامل ۱ نفر با مرتبه استادی، ۳ نفر دانشیار و باقی استادیار هستند.