ادخال سرور بر مومنین

[ویکی اهل البیت] در بیان عرف و شرع ادخال سرور تعبیر عامی است و شامل هر عملی می شود که موجب گره گشای از مشکلات دیگری و شادی وی گردد مانند اطعام و کمک به فقیر، رساندن وامانده ی به مقصدش، قرض دادن و غیره که شخص دیگر را خوشحال کند و از غم و غصه ی مشکلش راحتش کند. ثواب چنین کاری از حدّ و اندازه بیرون است.
اما امروزه خلاف آن رایج است که ادخال سرور یعنی شخصی را خنداندن حتی نعوذ بالله با شوخی ها و حرف های که قبیح و در شرع مقدس از محرمات است.البته خنداندن شخص مغموم یک موردی از ادخال سرور است نه همه آن.
از ارزش های پسندیده اخلاقی، که با نیکی قرین است و در آیین اسلام بدان تأکید شده، خوشحال نمودن بندگان خدا است. از فرمایشات گوهر بار معصومین علیهم السلام در می یابیم که خوشحالی بنده ای از بندگان خدا، سرور پیامبر و امامان و رضایت پروردگار را به دنبال دارد و انسانی که در شادی دیگران شریک بوده و گرد و غبار غم را می زداید و در راهی هدفمند دلی را به دست می آورد، به خدا نزدیک می شود.
نمونه هایی از کلمات گوهر بار معصومین پیرامون مسرور و خوش حال نمودن مؤمنین:
علِیُّ بنُ إِبرَاهِیمَ عَن أَبِیهِ عَنِ ابنِ أَبِی عُمَیرٍ عَن هِشَامِ بنِ الحَکَمِ عَن أَبِی عَبدِ اللَّهِ علیه السلام قَالَ مِن أَحَبِّ الاَعمَالِ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِدخَالُ السُّرُورِ عَلَی المُؤمِنِ إِشبَاعُ جَوعَتِهِ أَو تَنفِیسُ کُربَتِهِ أَو قَضَاءُ دَینِهِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: محبوب ترین و دوست داشتن ترین عمل در پیشگاه خداوند تبارک و تعالی خوشحال کردن مؤمن است؛ به این که یا او را از گرسنگی سیرش کند؛ یا او را از گرفتاری نجات دهد؛ یا قرض و دینش را اداء نماید.
عِدَّةٌ مِن أَصحَابِنَا عَن أَحمَدَ بنِ مُحَمَّدِ بنِ خَالِدٍ عَن أَبِیهِ عَن رَجُلٍ مِن أَهلِ الکُوفَةِ یُکَنَّی أَبَا مُحَمَّدٍ عَن عَمرِو بنِ شِمرٍ عَن جَابِرٍ عَن أَبِی جَعفَرٍ علیه السلام قَالَ تَبَسُّمُ الرَّجُلِ فِی وَجهِ أَخِیهِ حَسَنَةٌ وَ صَرفُ القَذَی عَنهُ حَسَنَةٌ وَ مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَیءٍ أَحَبَّ إِلَی اللَّهِ مِن إِدخَالِ السُّرُورِ عَلَی المُؤمِنِ.