طلس

طلس. [ طُ ل َ ] ( ع اِ ) ابر نازک. یقال: ما فی السماء طلسةٌ و طلس. ( از ذیل اقرب الموارد ).
طلس.[ طُ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ اطلس و طلساء. ( منتهی الارب ).
طلس. [ طَ ] ( ع اِ ) چادر سیاه. ( منتهی الارب ).
طلس. [ طَ ] ( ع مص ) پاک کردن نوشته را و محو نمودن. || آوردن چیزی را. || کور گردیدن. || تیز دادن. || طُلِس َ به فی السجن ( مجهولاً )؛ در زندان افکنده شد. ( منتهی الارب ).
طلس. [ طِ ] ( ع اِ ) نامه. || نامه پاک کرده شده. || جامه ریمناک. ( منتهی الارب ). جامه کهنه. ( مهذب الاسماء ). || پوست موی رفته ران شتر. || گرگ بیموی و کهنه. ج، اطلاس. ( منتهی الارب ).
طلس. [ طِ ] ( ع ص ) کوسه. به عرف عرب کسی را گویند که در روی وی اصلاً موی نباشد. سادات طلس چهار تن بوده اند: قیس بن سعد که درباره وی از انس بن مالک در سیرالسلف مروی است که گفت: منزلة قیس بن سعدبن عبادة من النبی کمنزلة صاحب الشرط من الامیر، عبداﷲ زبیر، احنف بن قیس، شریح قاضی. و یکی از اصحاب قیس می گفت که اگر خریدن لحیه به زر میسر بودی بدانچه ممکن می بود لحیه برای قیس میخریدم. ( حبیب السیر ج 1 ص 340 ).
طلس. [ ] ( معرب، اِ ) به یونانی صلبه ( ؟ ) است. ( فهرست مخزن الادویه ).

چهار تن بوده اند: قیس بن سعد عبدالله زبیر احنف بن قیس شریح قاضی و طلس.

💡 شواهدی از زندگی نوع بشر در دوران نوسنگی در این جزیره وجود دارد. همچنین این جزیره در آثار هومر به نام اوجیجیه ذکر شده که محل زندگی کالوپسو دختر تایتان و طلس است. این جزیره در گذشته یکی از اردوگاها و اقامتگاه‌های نظامی امپراتوری عثمانی بوده‌است.

💡 یک سال بعد، محمد اسعد طلس این کتاب را براساس نسخهٔ کتابخانه ظاهریه دمشق، با تصحیحات و تعلیقاتی به چاپ رساند..