شعر مدحی
مترادفها
شعر ستایش، مدح
متضادها
شعر هجویی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] شعر مدحی، به معنای شعرِ متضمّن مدح و ستایش است.
شعر از نظر قالب و محتوا انواع و اقسام مختلفی دارد، از جمله اقسام شعر به لحاظ محتوا، شعر مدحی است. مدح در لغت به معنای ستایش است. و شعر مدحی یا همان مدیحه، شعر ستایش آمیزی است که موضوع آن می تواند شخص، گروه، بانیان حکومت و یا حتی یکی از حالات و خلقیات نفسانی انسان باشد. شعر مدحی، مانند:«رَفَعتَ فما زِلتَ السحاب تفوقه • فما لَکَ الّا مَقعَد الشمس مقعدٌ: بالا رفته ای به گونه ای که بر ابرها برآمده ای و تورا جز جایگاه خورشید، جایگاهی نیست.»
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منبع ذیل استفاده شده است: • گرامی، محمدعلی، منطق مقارن.
جمله سازی با شعر مدحی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شاعر بزرگ در این اثر خود از شعر مدحی برای تجلیل از ویژگیهای اخلاقی و انسانی پادشاه دوران خود استفاده کرده است.
💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، شعر مدحی جایگاه ویژهای داشت و بسیاری از شاعران برای کسب حمایت، اشعار خود را در ستایش حاکمان میسرودند.
💡 تحلیل ساختار شعر مدحی نشان میدهد که این سبک از اشعار، معمولاً دارای زبان فاخر و واژگان بسیار پرشکوه و باشکوه است.