تغفلون

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی تَغْفُلُونَ: غفلت کنید
ریشه کلمه:
غفل (۳۵ بار)
عدم توجه. اشتباه. کفار دوست دارند که ایکاش از اسلحه و متاع‏های خویش غفلت می‏کردید. آیه روشن می‏کند: غفلت آن است که چیزی حاضر باشد ولی انسان به آن توجه نکند و آن را فراموش کند. لذا در مجمع ذیل آیه 131 سوره انعام فرموده: غفلت ضد یقظه است یقظه یعنی بیداری و توجه و در نهج‏البلاغه خطبه 151 فرموده: «وَاسْتَیْقِظْ مِنْ غَفْلَتِکَ» از غفلت بیدار شو. ایضاً در مجمع ذیل آیه 74 بقره فرموده: «اَلْغَفْلَةُ السَّهْوُ عَنِ الشَّیْ‏ءِ» و آن رفتن از ذهن است بعد از توجه. به قول راغب:آن سهوی است که از کمی حفظ و کمی توجه عارض شود. خدا از آنچه می‏کنید در غفلت و بی خبری نیست. *** ناگفته نماند: غفلت چنانکه گفته شد عدم توجه به چیز موجود است غفلت گاهی عذر مقبول است و آن در صورتی است که علت غفلت عدم اتمام حجت باشد مثل. یعنی انذار و ارسال رسل برای آن بود که خدا قریه‏ها را روی ظلمی که در حال غفلت می‏کند هلاک نمی‏کند. روشن است که غفلت در اینجا عذر مقبول است عبارت اخرای این، آیه. است ایضاً آیه. که خطاب به حضرت رسول «صلی اللَّه علیه و آله» است و مراد از آن عدم توجّه است نه ذم. ولی غالباً علّت آن عدم دقت خود شخص است و در آن صورت مذموم است و عذر نیست مثل.. در بیشتر آیات که غفلت درباره مردم به کار رفته مراد از آن غفلت غیر معذور و در مقام ذم است.. اغفال یعنی واداشتن به غفلت و تسلیط غفلت بر شخص. یعنی اطاعت مکن از کسی که قلب او را از یاد خدا غافل کرده‏ایم و تابع هوای خود شده است. اینگونه اشخاص در اثر اعمال بد خویش چنین مجازات شده‏اند و خود مقدمه آن را فراهم آورده‏اند چنانکه فرموده:. یعنی چون منحرف شدند خدا قلوبشان را منحرف کرد. ایضاً.. مراد از غافلات زنانی است که از زنا بی خبر و نسبت به آن بی توجه‏اند یعنی آنان که به زنان عفیف و بی خبر و مؤمن، نسبت به زنا می‏دهند در دنیا و آخرت مورد لعنت خدایند.

جمله سازی با تغفلون

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 دنيا متجر اولياء الله، محل رشد و تكامل معنوى و عروج انسانها به قله هاى سعادت وخوشبختى است در عين حال محل گرفتارى و آزمايش بيشترين انسانها نيز مى باشد وحداكثر انسانها در هاله اى از مشكلات اقتصادى و غم و اندوه گرفتار آمده اند. حضرتاميرالمؤ منين عليه السلام در بازار بصره مردم را درحال تجارت و كسب و كار ديد بشدت گريست و فرمود: يا عبيد الدنيا وعمال اهلها، اذا كنتم بالنهار تحلفون و بالليل فى فراشكم تنامون. فىخلال ذالك عن الاخره تغفلون فمتى تجهزون الزاد و تفكرون فى النعاد (197)  اىبردگان دنيا و مزدوران اهل آن، وقتى چنين باشد كه روز را به سوگند در معاملاتبگذاريد، و شب در بستر خواب بياراميد، و درخلال اين دو كار از انديشه درباره آخرت غافل مى شويد پس چه وقت توشه آخرتتحصيل مى كنيد و كى درباره معاد مى انديشيد؟ يعنى شما مستغرق در دنيا هستيد كى بهفكرآنسراى خواهيد بود،

💡 قبل از انقلاب و در اوائل طلبگى ام، با كمال تعجّب يك روز مرحوم آية اللّه شيخبهاءالدين محلاتى يكى از مراجع وقت و از معدود روحانيونى كه حكومت طاغوت از او حسابمى برد به ديدن و احوالپرس من آمد، هنگام مراجعت باز باكمال تعجّب به من فرمود: شما برويد خدمت مراجع و بگوييد: آنقدر به فقه واصول مشغول شده ايد! پس با اين آيه قرآن مى خواهيد چكار كنيد كه مى فرمايد: ((ودّالذين كفروا لو تغفلون عن اسلحتكم وامتعتكم....))(2) كفّاردوست دارند شما از اسلحه ومسائل روزمرّه زندگى خود غافل باشيد.