لغت نامه دهخدا
امکار. [ اِ ] ( ع مص ) فریب دادن کسی را. ( از اقرب الموارد ). || مجازات کردن خدا کسی را بمکر. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مکر شود.
امکار. [ اِ ] ( ع مص ) فریب دادن کسی را. ( از اقرب الموارد ). || مجازات کردن خدا کسی را بمکر. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به مکر شود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 - برنامه Magnet – Kamin (۲۰۱۴): پشتیبانی مستقیم برای تحقیقات کاربردی در دانشگاهها که امکار کاربرد تجاری دارد.