لغت نامه دهخدا
فتنه انگیختن. [ ف ِ ن َ / ن ِ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) فتنه انداختن. فتنه افکندن:
مینگیز فتنه، میفروز کین
خرابی میاور به ایران زمین.نظامی.رجوع به فتنه و فتنه افکندن و فتنه انداختن شود.
فتنه انگیختن
فرهنگ فارسی
( مصدر ) فتنه افکندن.
جمله سازی با فتنه انگیختن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چنین است فرجام خون ریختن رسد فتنه، از فتنه انگیختن
