غوغاء

غوغاء. [ غ َ ] ( ع اِ ) ملخ، چون پر برآرد، یا وقتی که رنگش مایل به سرخی گردد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ملخ یا ملخ انبوه. ( منتهی الارب ذیل غوی ). ملخ پیاده. ( مهذب الاسماء ). ملخی که پرش برآمده باشد. || کرمکی است شبیه به پشه که بسبب ضعف، گزیدن نتواند. || مگس ریزه، و به سمی الغوغاء من الناس. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). || مردم آمیخته از هر جنس. ( مهذب الاسماء ). || مردم بسیار درهم درآمیخته. ( منتهی الارب ذیل غوی ). مردم سفله و شتابندگان به بدی. در حدیث «عمر» آمده: «یحضرک غوغاءالناس »؛ مردم انبوه درهم آمیخته، و این معنی مأخوذ است از معنی «کرمکی شبیه به پشه که بسبب ناتوانی نمی گزد». ( ازاقرب الموارد ). شرانگیزان. رندان. ( مقدمة الادب زمخشری ). گروهی از سفله مردم هنگامه جو و شرطلب. رَعاع. و رجوع به غوغا شود. || صاحب منتهی الارب بمعنی «با انبوهی درافتادن در جنگ » نیز آورده است، ولی ظاهراً این معنی نقل غلطی است از عبارت «تغاغی علیه الغوغاء؛ یعنی او را بشر و فتنه درافکندند» که در تاج العروس و اقرب الموارد آمده است. رجوع به ذیل اقرب الموارد ماده غوغ و تاج العروس ماده غوی شود.

💡 آواز جمعى از زنان و مردان عرب را بر در روضه مقدسه شنيدم به نحوى كه مانع ازحضور قلب شد و صدا بسيار بلند شد به يكى از رفيقان گفتم: سوء ادب اعراب راببينيد كه در چنين موضعى در چنين صدا بلند مى كنند، چون صداى ايشانطول كشيد، من با بعضى از رفقا برخاسته كه به پائين پاى مقدس او آئيم تا ملاحظهكنيم سبب غوغاء چيست، ديدم شيخ محمد كليد دار بر در روضه مقدسه ايستاده و چند زن ازاعراب داخل روضه مقدسه شدند و يكى از آنها گريبان سه زن ديگر را دارد و مى گويد:كيسه پول مرا يكى از شما دزديده اند و ايشان منكر بودند.

💡 اين نكته در طى تاريخ آنگاه چهره خود را نمودار مى سازد كه ما تاريخ دعوت عباسيان وپيوستن ابومسلم به آنها را مورد مطالعه قرار مى دهيم؛ ولى پيشوايان شيعه كه مىدانستند، اين امر به فرجامى مطلوب نمى انجامد از اين غوغاء و درگيريها فاصلهگرفتند و در آن دخالتى نكردند.