غنج مرش

غنج مرش. [ غ َ م َ رَ / رِ ] ( اِ ) بمعنی غنجرش که وزق و غوک باشد، و بفتح را هم گفته اند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). رجوع به غنجرش و غنجموش شود.

💡 غنج و نازت می‌نگنجد در جهان باش تا که من شوم از تو جهان

💡 ازآن بکنه جمالت کسی نشد واقف که داشت شاهد حسنت هزار غنج و دلال

💡 دو زلفش کرد رخ چون مار بر گنج به هر یک غمزه ای یک ناز و صد غنج

💡 سوختهٔ آن روش و چابکی و غنج توایم شیفتهٔ آن خرد و خط و سخا و هنریم

💡 غنج طاووسی رفتار تو گر بیند باز دیگر اندیشه رفتن نکند کبک دری

💡 تا رباید جان و دل از عاشقان هر نفس نوعی کند غنج و دلال