عناصر شعر

[ویکی فقه] شناخت شعر، قرن ها آدمیان را به خویش مشغول داشته است. فیلسوفان و ادیبان تلاش های پی گیر در تعریف شعر به کار بسته اند و صدها بلکه هزاران تعریف از شعر در فرهنگ ها و کتاب های جهان مسطور و مندرج است. کهن ترین تعریف شعر را نزد منطقیان می یابیم که می گویند: «شعر کلام خیال انگیز است».
شناخت شعر، قرن ها آدمیان را به خویش مشغول داشته است. فیلسوفان و ادیبان تلاش های پی گیر در تعریف شعر به کار بسته اند و صدها بلکه هزاران تعریف از شعر در فرهنگ ها و کتاب های جهان مسطور و مندرج است.
← اول
می توان در میان تعاریف متعدد شعر وجوه مشترکی پیدا کرد و آن وجوه مشترک را عناصر شعر دانست. وجوهی که در اغلب تعریف ها به آنها اشارتی رفته است، عبارتند از:۱. کلام بودن (زبان)؛۲. خیال انگیزی؛۳. عاطفی و احساسی بودن؛۴. وزن و موسیقی؛۵. اندیشه و معنا.
زبان
زبان از دیدگاه نظریه پردازان جدید، مهم ترین عنصر شعر است، شکلوفسکی شعر را رستاخیز کلمه ها خوانده است. شعر در حقیقت چیزی نیست جز شکست نرم زبان عادی و منطقی زبان، و حادثه ای است که در زبان روی می دهد و در حقیقت گوینده ی شعر با شعر خود، عملی در زبان انجام می دهد که خواننده میان زبان شعری و زبان روزمره و عادی تمایز احساس می کند.
← رستاخیز واژگان
...

💡 اما عناصر شعری آتشی در شعر شاعران جوان و «شهری» موج سومی دقت و تشخص توصیف‌ها و تصویرپردازی‌های او را ندارد و از فضای روستایی-بومی کویر فاصله می‌گیرند. این امر هنگام مقایسهٔ تم‌های مشترک و مشابه به‌روشنی به چشم می‌خورد.

💡 طبق کار آریوستو پنج آهنگ دموگورگون یک کاخ معبد باشکوه در کوه‌های ایماوو (هیمالایای امروزی) دارد که در آن هر پنج سال یک بار مویرای و جنیوس همه برای حضور در مقابل او احضار می‌شوند و گزارش اعمال خود را ارائه می‌دهند. آن‌ها با وسایل حمل‌ونقل عجیب و غریب مختلف در هوا سفر می‌کنند و تمایز قائل شدن بین مراسم‌شان و بزم جادوان کار آسانی نیست. هنگامی که عناصر شعر آریوستو، لیبرتو فیلیپ کوینول را برای اپرای رولان ژان-باپتیست لولی، که در ورسای، ۸ ژانویه ۱۶۸۵ اجرا شد، ارائه کرد، دموگورگون پادشاه پریان و استاد تشریفات بود.