صورت شعر

[ویکی فقه] صورت شعر، به معنای نوعِ استدلال به کار رفته در صناعت شعر به حسب صورت است.
شعر همانند دیگر صناعات پنج گانه، ماده و صورتی دارد. نویسنده منطق نوین می گوید: «در کتاب های منطقی از صورت شعر کمتر سخن گفته شده است، لکن مسلم است که با هر یک از قیاس و استقرا و تمثیل انفعالات نفسانی به وجود می آید… بلکه بیشتر در صورت تمثیل و گاهی در صورت استقرا است».
دیدگاه خواجه طوسی
خواجه نصیرالدین طوسی می گوید: «ماده شعر سخن است و صورتش در نظر متاخران وزن و قافیه، و در نزد عالمان منطق تخییل».
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • حلی، حسن بن یوسف، الجوهر النضید.
...

💡 آثار طنز ابتدا به صورت شعر بود و بعدها شیوه‌های روایی را هم دربر گرفت. امروزه در ادبیات جهان، مشهورترین طنزنویسان، خبرنویسانی چون سروانتس، رابله، ولتر، جوناتان سویفت، هنری فیلدینگ، جوزف آدیسون، ویلیام تکری، مارک تواین، جرج اورول، جوزف هلر، سینکلر لوئیس، جان چیور و آلدوس هاکسلی هستند.

💡 وی به کردی سورانی شعر می‌سرود. شعرهای وی به صورت هجایی و در قالب مصراع‌های هشت هجایی سروده شده‌است. به گفته محمدعلی سلطانی، اشعار وی توسط ادیب‌الممالک فراهانی به صورت شعر به فارسی ترجمه شده و در دیوان کلیات اشعار وی، به تصحیح وحید دستگردی به چاپ رسیده است.