لغت نامه دهخدا
علیوی. [ ] ( اِخ ) نام بطنی است از معین، از عُتبة از صلتة، از شُمَّر طوقة. این بطن به نام «بوعلیوی » نیز شهرت دارد. ( از معجم قبائل العرب عمر رضا کحالة ج 2 ص 820 از عشائر العراق عزاوی ص 239 ).
علیوی. [ ] ( اِخ ) نام فخذی است که در قرای مقطوعة و طابویة، از دیرالزور، که یکی از مناطق کشور سوریه است به سر می برند. ( از معجم قبائل العرب عمر رضا کحالة ج 2 ص 820 ).
علیوی. [ ] ( اِخ ) نام فخذی است از ابی زلیطی، از حدیدی ها، که یکی از عشائر سوریه باشند. این فخذ بنام «ابی علیوی » نیز شهرت دارند. ( از معجم قبائل العرب عمر رضا کحالة ج 2 ص 820 ).