عقیر

عقیر. [ ع َ ] ( ع ص ) مرد که او را فرزندنشود. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). نازاینده و ناامید. ( غیاث اللغات ). || خسته و مجروح. || ستور پی زده. ( منتهی الارب ). معقور. ( اقرب الموارد ). ج، عَقری ̍. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || آنکه از ترس ناگهانی طاقت جنبش نباشد اورا، یا سرگشته و متحیر. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به عَقر در معنی مصدری شود:
این سخن پایان ندارد آن فقیر
گشته است از تاب درویشی عقیر.مولوی.
عقیر. [ ع ِق ْ قی ] ( ع اِ ) گیاه که بدان تداوی نمایند، یا اصل داروها. || درخت. ( منتهی الارب ). ج، عَقاقیر. ( ناظم الاطباء ).
عقیر. [ ع َ ] ( اِخ ) نام فلاتی است که در آن آبهای شوری است، و آن را عُقَیر نیز ضبط کرده اند. ( از معجم البلدان ).
عقیر. [ ع ُ ق َ ] ( اِخ ) قریه ای است در ساحل دریا در کنار هجر. و نیز نخلی است در یمامة از آن بنی ذهل بن دئل. و نیز نخلی است از آن بنی عامربن حنیفة در یمامه. ( از معجم البلدان ) ( از منتهی الارب ).

۱. مرد عقیم.
۲. خسته، مجروح.

مردی که اورافرزندنشود، خسته ومجروح
قریه ایست در ساحل دریا در کنار هجر و نیز نخلی است در یمامه از آن بنی ذهل بن دئل و نیز نخلی است از آن بنی عامر بن حنیفه در یمامه

💡 جرحاء نام شهری باستانی بوده‌است در عربستان کرانهٔ باختری خلیج فارس. این شهر باستانی در نزدیکی یا زیر استحکامات کنونی عقیر بوده‌است. این استحکامات در پنجاه مایلی شمال خاوری الاحسا در استان خاوری عربستان سعودی کنونی قراردارد.

💡 این سخن پایان ندارد وآن فقیر گشته است از زخم درویشی عقیر