شیفته رای

شیفته رای. [ ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) که چون عاشقان و مفتونان فکر و اندیشه دارد. با اندیشه و رای درهم:
من چو مخمور ز تب شیفته چشمم چه عجب
گرچو مصروع ز غم شیفته رایید همه.خاقانی.تا بود جوانی آتش جان افزای
جانباز چو پروانه بدم شیفته رای.خاقانی.تو که جوهر نیی نداری جای
چون رسد در تو وهم شیفته رای.نظامی.این شیفته رای ناجوانمرد
بی عافیت است و رایگان گرد.نظامی.

که چون عاشقان و مفتونان فکرو اندیشه دارد.

💡 گفت نزاری خموش شیفته رایی مکن چشمۀ حیوان به تو ساده دلا کی رسد

💡 ناگزیریست مرا شیفته رایی کردن صبر ممکن نبود تا تو نیایی کردن

💡 ولی چه سود که بر قامت نزاری دوخت قبای شیفته رایی زمانه خیاط

💡 جمعیت ازین شیفته رایان آموز جان بازی ازین بی سر و پایان آموز

💡 نشود هیچ خردمند از این سان که منم سخره‌ء عشق مگر شیفته رایی باشد