شیشه خانه

شیشه خانه. [ شی ش َ / ش ِ ن َ / ن ِ ] ( اِمرکب ) اطاق آینه کاری. ( یادداشت مؤلف ):
همچو سنگ منجنیقی آمدی
آن سخن بر شیشه خانه او زدی.مولوی.رفتم به شیشه خانه و چیدم به پیش او
الوان زجاج پر می گلرنگ یک قطار.ارادت خان واضح ( از آنندراج ).

اطاق آینه کاری

💡 ناخن حریف آبله دل نمی شود بر قلب شیشه خانه افلاک می زنیم

💡 اگر تو آدمیی وز نژاد دیو نه ای ز شیشه خانه گردون چرا گذر نکنی؟

💡 تا کی به شیشه خانه مشرب زنند سنگ؟ زهاد را به باطن مینا گذاشتیم

💡 جام جم گر شکند در صف مستان چه عجب شیشه خانه خمار سلامت باشد

💡 جمعیت دل ارطلبی سنگ تفرقه افکن به شیشه خانه اسباب دنیوی

💡 ز شیشه خانه دل، چهره عرقناکش چنان گذشت که بر لاله زار ژاله گذشت