شوه

شوه. [ ش َ وَه ْ ] ( اِ ) شبه و آن سنگی باشد سیاه و سبک. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). رجوع به شَبه شود.
شوه. [ ش َ وَ / وِ ] ( اِ ) سبب و باعث و ماده. ( برهان ) ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). رجوع به شوند شود.
شوه. [ ش َوْه ْ ] ( ع مص )زشت شدن روی کسی. ( منتهی الارب ). زشت شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ) ( دهار ). زشت روی شدن. ( ازاقرب الموارد ). شوهة. ( منتهی الارب ). || ترسانیدن کسی را: شاه فلاناً. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || چشم بد رسانیدن کسی را و حسد بردن: شاهه بالعین. ( منتهی الارب ). || حسد بردن کسی را. ( از اقرب الموارد ). || آزمند شدن دل کسی بسوی چیزی یاکسی و نگریستن: شاهت نفسه الی کذا. ( منتهی الارب ).
شوه. [ ش َ وَه ْ ] ( ع مص ) زشت شدن روی. || دراز شدن گردن وکوتاه شدن آن ( از اضداد است ). ( از اقرب الموارد ).
شوه. [ ش َ وَه ْ ] ( ع اِمص ) درازی گردن و کوتاهی آن ( از اضداد ). ( منتهی الارب ).
شوه. ( ع ص، اِ ) ج ِ اَشْوَه. ( اقرب الموارد ).

۱ - ( اسم ) مشابهت مانندی. ۲ - ( اسم ) نحاس اصفر. ۳ - شبه مثل جمع: اشباه.
جمع اشوه