شوغا

لغت نامه دهخدا

شوغا. [ ش َ / شُو ] ( اِ مرکب ) حظیره، یعنی جای گوسفندان. ( صحاح الفرس ). حصارو محوطه ای را گویند که شبها گاوان و گوسفندان و چهارپایان دیگر در آنجا باشند. ( برهان ). شبغا یعنی جای شب گوسپندان و شوگا نیز گفته اند. ( فرهنگ رشیدی ). همان شبغا یعنی شب جای، اصل در این لغت شب گاه است و شو تبدیل شب است. ( انجمن آرا ). جای شب بودن گوسفندان و شوگا نیز گفته اند. ( فرهنگ اسدی ). خبک. آغل. ( حاشیه فرهنگ اسدی ). غول. نغل. ( یادداشت مؤلف ):
چو گرگ دزد گیرد قصد شوغا
شبان اندر شبان افتد به غوغا.لطیفی.و رجوع به شبغا شود.

فرهنگ معین

(شَ ) (اِمر. ) جای خوابیدن گاو و گوسفند در شب.

فرهنگ عمید

چهاردیواری که شب ها گوسفندان را میان آن جا می دهند، جای خوابیدن گوسفندان در شب.

فرهنگ فارسی

( اسم ) محلی که شبها گاو و گوسفندان در آن بیتوته کنند غاریا چهار دیواری که شبها گله ها را در آن جا دهند.

ویکی واژه

جای خوابیدن گاو و گوسفند در شب.

جمله سازی با شوغا

💡 دریاچه شوغا (قزاقی: Шұға) یک دریاچه در استان آبای کشور قزاقستان است.