لغت نامه دهخدا
سنگ بن. [س َ ب ُ ] ( اِخ ) شهری است در خراسان از ربوشارانست به گوزکانان و منبر او بنا نهاده اند. ( حدود العالم ).
سنگ بن. [ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان وسط بخش طالقان شهرستان تهران. دارای 277 تن سکنه. محصول آنجا غلات، سیب زمینی، میوه جات. شغل اهالی زراعت است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).