لغت نامه دهخدا
سفیدکرده. [ س َ / س ِ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) برنگ سفید درآورده. رجوع به سفید کردن شود. || بو داده شده. پوست بازگرفته: بگیرند مغز بادام شیرین سفیدکرده نیم من، مغز دانه زردآلوی تلخ سفیدکرده ده استار و کنجد سفیدکرده. ( ذخیره خوارزمشاهی ).