روز مبادا

روز مبادا. [ زِ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روز سختی و پریشانی: همیشه در اندیشه روز مبادای خود باش. ( از فرهنگ عوام ).

روز سختی و پریشانی. همیشه در اندیشه روز مبادای خوش باش.

💡 (يحسب ان ماله اخلده ) - يعنى او خيال مى كند مالى كه براى روز مبادا جمع كردهزندگى جاودانه به او مى دهد، و از مردنش ‍ جلوگيرى مى نمايد، بنابر اين منظور از جمله(اخلده ) كه صيغه ماضى است، معناى مضارع - آينده - است، به قرينه جمله(يحسب ) كه آن نيز مضارع است.

💡 و بخاطر همين جنگهاى خانمان برانداز و مايه فناى دنيا و هلاكت حرث ونسل است كه مى بينيم لايزال ملت هائى خود را با سلاح هاى خونينى مسلح ميكنند و ملتهائى ديگر براى اينكه از آنها عقب نمانند و در روز مبادا بتوانند پاسخ آنان را بگويند،ميكوشند خود را به همان سلاح ها مسلح سازند و موازنه تسليحاتى را برقرار سازند.

💡 کس بدین روز مبادا که من بد روزم کس بدین گونه مسوزاد که من می سوزم

💡 هر چه از پیش نظر رفت به یادش آرند یارب آن روز مبادا که کنی یاد مرا!

💡 روزم از شب بتر و شب بتر از روز بود هیچ دشمن به چنین روز مبادا که منم

💡 هر چند به صد خواریم افتاده به راهش آن روز مبادا که به جای دگر افتم