لغت نامه دهخدا
رود زدن. [ زَ دَ ] ( مص مرکب ) رود نواختن.رودزنی کردن: آن زن ایشان را می دادی و ساقیگری کردی و رود زدی و سرود گفتی. ( تاریخ بلعمی ).
گاه گفتی بیا و رود بزن
گاه گفتی بیا و شعر بخوان.فرخی.چون خداوند را فتحها پیوسته گردد و ندیمان بنشینند و دوبیتها گویند و مطربان بیایند که در مجلس رود و بربط زنند در آن روز شراب خوردن را چه حکم است ؟ ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 568 ). رجوع به رود و رودزن شود. || کندن رودکده یا رودخانه ای بطور مصنوعی برای آب بردن بشهری یا موضعی: و رود زدن و آب بردن بدین مواضع... ( تاریخ سیستان ).
