رفاع. [ رَ ] ( ع اِ ) یا رِفاع. ایام غله دروده را به خرمنگاه آوردن. یقال: هذه ایام رفاع. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). وقت برداشتن غله. ( یادداشت مؤلف ) ( از اقرب الموارد ). || ( مص ) پر شدن زراعت از دانه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
رفاع. [ رِ ] ( ع اِ ) رَفاع. ( منتهی الارب ). رجوع به رَفاع شود.
رفاع ( به عربی: الرفاع ) یک منطقهٔ مسکونی در بحرین است که در جنوبیه واقع شده است. رفاع ۱۲۱٬۵۶۶ نفر جمعیت دارد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 به گفته ابن بطوطه، طریقت رفاعیه یا احمدیه به دست پیر سیداحمد رفاعی (۵۷۸- ۵۱۲ ه.ق) در در شهرستان لادیق ایالت آماسیه در آناتولی ترکیه تأسیس شد. پیر سیداحمد رفاعی، در این شهر خانقاهی داشتهاست. به نقل از برخی منابع، این شخص با ابن عربی ملاقات داشته و مرید او شده بودهاست.
💡 رفاعیه از قدیمترین طریقتهای صوفیانه است. بنیانگذار این طریقت سید احمد رفاعی (۵۷۸- ۵۱۲ ه.ق)است. این طریقت در عراق تأسیس و سپس به دست شاگردان سید احمد رفاعی به سراسر جهان گسترش یافت. در حال حاضر این طریقت از طرق مهم صوفیه در مصر، عراق و برخی کشورهای بالکان از جمله آلبانی و کوزوو دیده میشود. این طریقت بیشتر جنبه عملی دارد.