رخ نمودن

رخ نمودن. [ رُ ن ُ / ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) روی نمودن. رو کردن. روی آوردن. رخ کردن:
خفته اند آدمی ز حرص و غلو
مرگ چون رخ نمود انتبهو.سنایی.یکی شهر کافورگون رخ نمود
که گفتی نه از گل ز کافور بود.نظامی.ساقیا می ده که مرغ صبح بام
رخ نمود از بیضه زنگارفام.سعدی.تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند
عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست.حافظ. || نشان دادن صورت. نمایاندن چهره و رخسار:
ننموده رخ به آینه گردان مهر و ماه
نسپرده دل به بوقلمون باف صبح و شام.خاقانی.|| رخ دادن. روی دادن. واقع شدن. حادث شدن.

روی نمودن رو کردن روی آوردن

💡 باز این چه زلف از طرف رخ نمودن است باز این چه مشگ بر ورق لاله سودن است

💡 ماه عربی به رخ نمودن ترک عجمی به دل ربودن

💡 آيا رخ نمودن انديشه هاى گوناگون در تاريخ انديشه دينى را مى توان در دايرهپديدار شدن انحرافها در فكر دينى زمان غيبت دانست ؟

💡 رخ نمودن را نشانی نیست پیدا نقد می‌بینم که رنجی می‌نمایی