دوا پذیر

دواپذیر. [ دَ پ َ ] ( نف مرکب ) دواپذیرنده. چاره پذیر. علاج پذیر. قابل معالجه و مداوا:
دانسته دلی اسیر دارد
دردی نه دواپذیر دارد.نظامی.

دوا پذیرنده. چاره پذیر.

💡 سزد که درد دل من دوا پذیر شود اگر ز حقه لعلش بمن رسد معجون

💡 نداشت زخم من از مرهم طبیبان سود هم از خدنگ تو آخر دوا پذیر شدم

💡 علاج زخم دل خود چه میکنی اهلی جراحت دل عاشق دوا پذیر مباد

💡 دانم که درد عشق نباشد دوا پذیر زحمت مکش طبیب ز بهر دوای ما

💡 دوا پذیر نباشد مریض علت شوق وی چو روی مرض در شفا بود غم نیست