خورد گاه

خوردگاه. [ خوَرْدْ / خُرْدْ ] ( اِ مرکب ) جای خوردن:
چنان خور تر و خشک این خوردگاه
که اندازه طبع داری نگاه.نظامی.|| رسغ. جای باریک پیوند سر دست و پا. خرده گاه: دایره؛ چیزی که محاذی آخر خوردگاه چاروا افتد. ( منتهی الارب ).

جای خوردن یا رسغ

💡 به کسب معرفت کوش و جوانی صرف طاعت کن که خواهی خورد گاه پیری افسوس جوانی را

💡 چنان خورتر و خشک این خورد گاه که اندازهٔ طبع داری نگاه