خرمای خشک

خرمای خشک. [ خ ُ ی ِ خ ُ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خرماخارک. خرماخرک. ( یادداشت بخط مؤلف ): اگر جزوی بسایی با شیره خارک سبز که خرمای خشک خوانندش به بینی بازافکنی رعاف بازگیرد. ( الابنیه فی حقایق الادویه ).

خرما خارک خرما خرک

💡 نخستین دسرها آب‌نبات‌هایی بودند که از خرمای خشک و موم کندوی زنبور عسل ساخته شده بودند.

💡 در لغت‌نامهٔ دهخدا، معنای هفت‌میوه به صورت «[ هََ می وَ / وِ ] (اِ مرکب) کشمش طائفی، انجیر خشک، قیسی خشک، شفتالوی خشک، خرمای خشک و آلوی بخارا. (برهان)» توصیف شده‌است.

💡 این نوع خرما جز خرماهای دیررس بوده و موعد برداشت این خرمای خشک در مهر ماه آغاز شده و تا اواسط آبان ماه ادامه دارد.