تصور و تصدیق

[ویکی فقه] تصوّر و تصدیق، دو اصطلاح در منطق و فلسفه می باشد.
تصور یعنی صورت چیزی را دریافتن و معنای آن را در خاطر آوردن، بی آن که دانش دیگری همراه آن باشد. تصدیق یعنی گرویدن و باور داشتن.
سابقه بحث تصور و تصدیق
سابقه بحث تصور و تصدیق را در منابع یونانی، بویژه در منطق ارسطو، می توان یافت، اما شیوه بحث در فلسفه اسلامی متفاوت است.
حکیمان اسلامی و شیوه بحث تصور و تصدیق
حکیمان اسلامی در باره ماهیت و تعریف و احوال و احکام و اقسام هریک بیش تر بحث کرده و رساله های مستقلی در این باب نگاشته اند. بحث تصور و تصدیق در متون منطقی و فلسفی، به مناسبت، در مواضع مختلفی آمده است اما عمدتاً در مدخل یا مقدمه متون منطقی در بیان حاجت به منطق و تعریف آن، به ذکر تقسیم علم حصولی به تصور و تصدیق و مباحث مرتبط با آن دو پرداخته اند و دلیل نیاز به منطق و فایده و غرض آن را شناخت روش صحیح کسب تصور و تصدیق در باره اشیا دانسته اند این شیوه بعد از ابن سینا ادامه یافت.
تقسیم بندی ابواب منطق
...

💡 در میان مباحث معرفت‌شناسی معاصر، دو مسئله امکان معرفت و چیستی آن، از جمله مباحث مهم به‌شمار می‌آیند. فیلسوفان حکمت متعالیه و فیلسوفان دکارتی، هر دو به امکان معرفت حقیقی اذعان دارند. همچنین آنها معرفت حقیقی را تعریف، و آن را به اقسام متفاوتی تقسیم می‌کنند. شکاکیت، تقسیم علم به حصولی و حضوری، سخن از تصور و تصدیق و اقسام آن و استفاده ایشان از منطق و به ویژه بحث قیاس و مباحث پیرامون آن، به منزله روش رسیدن به معرفت، از دیگر مباحث مهم در مقایسه معرفت‌شناسی این دو گروه در باب مسئله امکان و چیستی معرفت است.