بیگی

واژه بیگی برگرفته از عنوان ترکی بیگ یا بیک است. این اصطلاح به‌صورت پسوندی تشریفاتی و نشان‌دهنده منصب، در پایان نام مردان به‌کار می‌رود و دلالت بر مدیریت، ریاست یا مرتبه‌ای اجتماعی دارد. ساختار ترکیبی آن بیانگر نسبت و پیوند با عنوان اصلی بیگ است که خود به‌معنای بزرگ، سرور یا فرمانروا به‌کار می‌رفته است. از جمله ترکیب‌های شناخته‌شده با این پسوند می‌توان به دریابیگی (فرمانده ناوگان یا مسئول امور دریایی) اشاره کرد. همچنین عنوان بیگلربیگی که از ترکیب بیگلر (جمع بیگ) و بیگی تشکیل شده، عالی‌ترین مقام اداری و نظامی در برخی دوره‌های تاریخ ایران و عثمانی به‌شمار می‌رفته و به معنی رئاب بیگ‌ها یا فرمانروای کل بوده است.