لغت نامه دهخدا
( آخته بیگی ) آخته بیگی. [ ت َ / ت ِ ب َ / ب ِ ] ( حامص مرکب ) اَخْته بیگی. سمت و شغل آخته چی یا آخته بیگ.
اخته بیگی. [اَ ت َ / ت ِ ب َ / ب ِ ] ( حامص مرکب ) سمت و شغل اخته چی یا اخته بیگ. در آنندراج اخته بیگی و اخته چی بیک معنی آمده است و گوید: در ترکی شخصی که اخته کردن حیوانات باستصواب او باشد و داروغه اصطبل را میرآخور گویند نه اخته بیگی و این از اهل زبان بتحقیق پیوسته و بمعنی داروغه اصطبل چنانکه در آئین اکبری و تاریخ عبدالقادر بداونی مذکور است. و رجوع به آخته بیگی شود.
