بی گوا

بی گوا. [ گ ُ ] ( ص مرکب ) مخفف بی گواه:
که حق درست نگردد چو بی گوا باشد.ادیب صابر.و رجوع به گواه و بی گواه شود.

مخفف بی گواه

💡 بر شاهدّی روی تو خطّت گواه بس با آنکه هست دعوی تو بی گوا درست

💡 گواه عشق من است اشک لعل و چهره زرد که حق درست نگردد که بی گوا باشد