بی گهر

بی گهر. [ گ ُ هََ ] ( ص مرکب ) مخفف بی گوهر. بی اصل. نانجیب:
بدو گفت کاین نزد بهرام بر
بگو ای سبک مایه بی گهر...فردوسی.و رجوع به گهر و گوهر شود.

مخفف بی گوهر. بی اصل. نانجیب.

💡 ز مغز نیست سخنهای پوچ ما خالی حباب قلزم ما بی گهر نمی باشد

💡 صائب نظر از دیده بی اشک فرو بست آخر صدف بی گهری را چه کند کس ؟

💡 آغوش بحر بی گهر شاهوار نیست دل چون دو نیم شد صدف آن یگانه است

💡 کاسه دریوزه گردد چون صدف شد بی گهر ریزش دندان فزاید حرص روزی خواره را

💡 غواص از یگانگی بحر غافل است ورنه حباب بی گهر شاهوار نیست

💡 قطره ‌محال است بی گهر دل جمعت سست مگیر آن‌ گره ‌که تنگ توان زد