بی نشانه

بی نشانه. [ ن ِ، ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) ( مرکب از: بی + نشانه ) بی نشان. رجوع به بی نشان شود.

💡 مکن بر عشق، آه بوالهوس حمل که چون تیر هوایی بی نشانه است

💡 گرفته پول های بی نشانه زده در بصره و بغداد چانه

💡 موج طرفه است بی نشانه روان اندر آن بحر بی حد و پایان

💡 تو را تعین اول که موطن احدیست بنام غیب غیوبست بی نشانه و نام