بی شوی

بی شوی. ( ص مرکب ) بی شوهر. زنی که شوهر نداشته باشد.زن که او را شوهر نبود. زوجه که او را زوج نبود. ( ناظم الاطباء ). عزب. عزوبة. ( منتهی الارب ):
دگر کودکانی که بی مادرند
زنانی که بی شوی و بی چادرند.فردوسی.زنانی که بی شوی و بی پوشش اند
که کاری ندانند و بی کوشش اند.فردوسی.بس شهر که مردانش با من بچخیدند
کامروز نبینند در او جز زن بی شوی.فرخی.رجوع به شوی شود.

( صفت ) زنی که شوهر ندارد زنی که بی شوهر است.

💡 مرا بی شوی روزی به شود راست که روزی خواره شد روزی ده اینجاست

💡 اگر گنج همه شاهان تو داری نیابی کام چون بی شوی و یاری

💡 چو بی شوی بودن تو را نیست روی از این انجمن نامداری بجوی

💡 این یکی گویا چرا شد، نارسیده، چو مسیح! وان یکی بی شوی، چون مریم، چرا برداشت بار

💡 بکُشتند چندان از آن بی بنان که ماندند بی شوی و کودک زنان

💡 که نه هر حامله یی همچو مسیحی زاید شنعت از مریم بی شوی از این برخیزد