لغت نامه دهخدا
بزریش. [ ب ُ ] ( ص مرکب ) آنکه ریش با نوک باریک دارد چون ریش بز. ( یادداشت بخط دهخدا ). || ( اِ مرکب ) نام گیاهی است در کتول.
بزریش. [ ب ُ ] ( ص مرکب ) آنکه ریش با نوک باریک دارد چون ریش بز. ( یادداشت بخط دهخدا ). || ( اِ مرکب ) نام گیاهی است در کتول.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سر و ریشش چو پشم خایه کندند که بز ریشان برای ریش بندند