بر دوختن

بردوختن. [ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) دوختن در تمام معانی.
- چشم کسی بردوختن؛ اغفال کردن وی:
او چه کرد آنجا که تو آموختی
چشم ما از مکر خود بردوختی.مولوی.- دیده بردوختن؛ چشم پوشیدن. نظر برگرفتن:
بردوخته ام دیده چو باز از همه عالم
تا دیده من بر رخ زیبای تو باز است.حافظ.

دوختن در تمام معانی.

💡 هزار جامهٔ پرهیز دوختیم و هنوز نظر ز روی تو بر دوختن میسر نیست

💡 چشم بر دوختن ز عیب کسان ره نجستن به سر و غیب کسان

💡 چشم ما گر همه با ناوک محنت دوزند دیده بر دوختن از دیده تو نتوانیم

💡 دهن را به مسمار بر دوختن به از گفتن و گفته را سوختن

💡 توانم درِ زهد بر دوختن به بزم آمدن مجلس افروختن