بدیشان

بدیشان. [ ب ِ ] ( حرف اضافه ضمیر ) به ایشان. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). به آنان:
بدیشان بگفت آنچه در خواب دید
جز آن هرچه از کاروانان شنید.فردوسی.

به ایشان به آنان.

💡 من اندر کار تو کردم دل و جان تو دانی هر چه خواهی کن بدیشان

💡 اصحاب صفه فرقه اول درویشانند و این طایفه علیه در ترک دنیا و زهد و سلوک و مسلک ایشان دارند و خود را بدیشان منسوب ساخته و صفی گفته‌اند.

💡 سلام شه دین بدیشان رساند همه آنچه فرموده بد، باز راند

💡 گمان بری که گروهی ز دادخواهانند که ظلم رفته بدیشان ز ظالمی ابتر

💡 گروهی از کردها در کوه‌های میان اصفهان و خوزستان و این نواحی بدیشان شناخته آید و بلاد لر خوانند و هم لرستان و لور گویند.