لغت نامه دهخدا
شه دین. [ ش َ هَِ ] ( اِخ ) مخفف شاه دین.کنایه از حضرت علی ( ع ) است. رجوع به شاه دین شود.
شه دین. [ ش َ هَِ ] ( اِخ ) مخفف شاه دین.کنایه از حضرت علی ( ع ) است. رجوع به شاه دین شود.
مخفف شاه دین کنایه از حضرت علی ( ع ) است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 برآمد شه دین بر سر منبر چو بر چرخ برین مهر منور
💡 جهانجوی و عادل شه دین پرست جهان در یکی عزم بگشود و بست
💡 چه درگاه؟ درگاه شمع هدی! شه دین علی بن موسی الرضا
💡 مزن دم تو افسر ز مدح شه دین که او را خداوند شد مدح گستر
💡 بیا که مشرق طبعم بمدحت شه دین چو آفتاب فلک گشته مطلع الانوار
💡 شه دین و دنیا علیّ بن موسی که خاک درش دیده انور نماید