لغت نامه دهخدا
بالح. [ ل ِ ] ( ع ص، اِ ) زمین که نرویاند چیزی را. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
بالح. [ ل ِ ] ( ع ص، اِ ) زمین که نرویاند چیزی را. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
زمینی که نرویاند چیزی را
💡 گر کند بلبل بالحان خوش او را مادحی؟ باز او را گل خدای عرش در قرآن کند؟