نابکاره
لغت نامه دهخدا
نابکاره. [ ب ِ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) نابکار. نااهل:
هرگز نگشت نیک و مهذب نشد
فرزند نابکاره به احسنت و زه.ناصرخسرو.
پیشنهاد شما
نابکاره. [ ب ِ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) نابکار. نااهل:
هرگز نگشت نیک و مهذب نشد
فرزند نابکاره به احسنت و زه.ناصرخسرو.
