بازک
لغت نامه دهخدا
بازک. [ زَ ] ( اِ ) باشه را گویند و نوعی از باز است و آن را بازکی و پژکی نیز خوانند. ( آنندراج ). قسمی از باز شکاری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بازک ترکی شود.
فرهنگ عمید
= باشه
فرهنگ فارسی
نوعی از باز است
جمله سازی با بازک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دریاب که بازکی دهد دست صیدی که بود ز قید جسته
💡 اون خیرودکنار، مه بازک شکاره اُویِ خیرهرو، مه یارْ رهْ سازْگاره