گپ شیر
لغت نامه دهخدا
گپ شیر. [ گ َ ] ( اِ مرکب ) شیرخشت. ( درختان جنگلی تألیف حبیب اﷲ ثابتی ص 208 ).
فرهنگ عمید
گیاهی که از آن شیر خشت می گیرند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) درختچه ایست از تیر. گل سرخیان که دارای گونه های متعدد است و هم. آنها در نقاط کوهستانی خشک میرویند در اکثر نقاط ایران گونه های متعدد آن فراوانست و از آنها نوعی شیر خشت بنام شیرخشت شهری استخراج میکنند که مرغوبیت شیر خشت هراتی را ندارد. در غالب نواحی این گیاه را بنام شیرخشت یا علف شیرخشت و یا درخت شیرخشت نام میبرند.
جمله سازی با گپ شیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 گرچه شیر نیست دنیا نیست نزد همتم آن قدر شیرین که از بهرش ترش رویی کنم
💡 شیر می‌بازد جگر از شورش سودای من حلقه از داغ جنون دارد در غمخانه‌ام
💡 نه از شیرین جدا می‌گشت پرویز نه از گل‌گون گذر می‌کرد شبدیز
💡 بر روی ران آهوی اگر داغ او نهد بس بوسه‌ها که شیر حرمت بران دهد
💡 از سر زلف دلاویز و لب شیرین تو آنکه بر گیرد دل خود در کجا خواهد نهاد؟
